[NL] Wat zijn de gevolgen van een terugkeer naar de streek die geassocieerd word met de kindertijd? En hoe kunnen tekeningen een rol spelen in de voortdurende verinnerlijking van deze levensfase? Moet er een onderscheid bestaan tussen het ”oude” en ”nieuwe” werk, of kunnen ze zij-aan-zij ageren zodat hun affectieve residuen ongestold en actief blijven? In het korte gedicht dat erbij hoort, herwaardeert Erdinç de kindertekening in al haar onkenbaarheid.
Bio: Kaya Erdinç (1994, Maastricht) is vorig jaar terugverhuisd naar deze streek om hovenier te worden. Dit is zijn eerste beeldende werk sinds zijn afstuderen aan de kunstacademie van Glasgow, waar hij een stille video installatie toonde vergezeld door een prozagedicht dat zijn band met mentor en vriendin Bibi Straatman verkent.
[EN] childhood drawing #1 – childhood drawing #2 (2023)
What are the consequences of returning to the region one grew up in, and how can drawings facilitate in engaging with a context one associates with an earlier life stage? Does there need to be a distinction between the ”old” and ”new” work, or can they exist side-by-side so that their affective residues remain unfixed and beyond our grasp, acknowledging them as vibrant matter? In the small poem that accompanies the piece, Erdinç reappraises the children’s drawing and its latent potential for our sense of agency.
Bio: Kaya Erdinç (1994, Maastricht) recently moved back to this region to become a gardener. This is his first visual work since he graduated from the Glasgow School of Art in 2022, where he showed a silent video installation accompanied by a prose poem that explored his relationship with mentor and friend Bibi Straatman.
